persephone

doğrudur, ilk aşklar başkadır ve hiç unutulmazlar. ama yaşanacak daha güzel bir aşk daima vardır :)

SESİMİ DUY

Duruyorsun gecenin ucunda, hayatın ve ölümün arasında.

Gözyaşımın bittiği yerde, kararsız duruyorsun.

Bakışların güneşti daima, sen bakınca açardı çiçekler.

Şimdi geceyi almış yanına, sessizce bekliyorsun. 

Sesimi duy isterdim…

http://fizy.com/#s/1agyo0 

Fonda bu şarkı, fonda gözlerin. Kapım çalınsın, sen ol isterdim… Gözlerinin içine bakmak isterdim. Bu duygular niye, anlamlandıramıyorum. Karşı koyamadığım bu çekimin sebebi ne, cevaplayamıyorum. Senin sesinden adımı bile duymadım daha, gözlerimin içine bile bakmadın. Öyleyse neden bu sarhoşluk? Neden seni düşünmediğim anların saniyeleri bile bulmaması? Daha önce de sevdim, yine nedenini bulamadan. Ama böyle olmadım hiç. Kimseyi düşününce bu kadar titrememişti kalbim. Kimsenin aşkıyla bu kadar mutlu olmamıştım.

O kadar uzaksın, belki hiç ihtimal yok. Yine de canımı yakamıyorsun işte. O kadar güzel ki sana olan hislerim, imkansızlığa üzülemiyorum bile… Düşündükçe mutluluk kaplıyor içimi. Midemde uçuşanlar dünyanın en güzel kelebekleri sanki. Gördüğüm güzelliklerde aklıma gelen ilk sen oluyorsun. Gördüğüm çiçekleri iki kez kokluyorum, biri senin için. Yaşlılara bir kez de senin için gülümsüyorum. Çocukları bir kez de senin için seviyorum. 

Tabii her şey bu kadar iç açıcı ve güzel diyebilmeyi çok isterdim, fakat işin öbür tarafı da bir o kadar karanlık. Mesela yüzünü ne zaman görebilirim bilmiyorum. Görsem bir şeyleri değiştirebilir miyim onu da bilmiyorum. Bir gün gelir de her şeyi anlatabilir miyim bilmiyorum, anlatabilsem inandırabilir miyim bilmiyorum.

Aslına bakarsan aramızdaki kilometreleri sorun etmiyorum. Çünkü kalbini hissedebiliyorum, sanki benim göğsümde atan güzel kalbini. Senin her sözünün, her hareketinin kalbime dokunmasını açıklayamıyorum kimseye. Bunun anlaşılabilir bir durum olmadığının da farkındayım üstelik. Sen her sözünle kalbime dokunuyorsun, her nefesin hüzün bulutlarını dağıtıyor, bilmeden elini uzatıyorsun, ben elini tutup kalkıyorum düştüğüm yerden. Her sözün yeni bir umut benim için. Ve en garibi bilmeden yapıyorsun bunu, istemeden…

Ben her gece elin kalbimde uyuyorum. Elin elimde olsa daha mı mutlu olurdum, bilemiyorum. Aşk mı bu, bilemiyorum. Masalımdaki prens olman yeter mi bana, yoksa hayatımın içinde kanlı canlı, gerçek sana mı ihtiyacım var, onu da bilemiyorum. 

Bildiğim tek şey, sesimi duy isterdim…

evli :(

evli :(

senin gökyüzünde benim yerim yoktu

kuru dallarında kanatlarım kırılıp koptu

senin toprağında benim evim yoktu

kader aynı sonu yazdı son hikaye buydu 

http://fizy.com/#s/3wn3wg  


aşığım açıkçası.